HP-oprichter Bill Hewlett op 87-jarige leeftijd overleden

"Onze deelneming gaat uit naar de familie. Wij delen in het verlies van een
groot en ruimhartig mens", aldus Carly Fiorina, voorzitter, president en
Chief Executive Officer van HP Company. "Als bewakers van zijn erfenis zien
wij het als een opdracht zijn gedachtegoed, met name zijn unieke,
innovatieve geest, levend te houden. Op deze manier zullen we hem waardig
gedenken en zorgvuldig omgaan met de rijke erfenis die hij samen met David
Packard, die in 1996 overleed, aan ons heeft toevertrouwd."

Hewlett, die zich in 1978 had teruggetrokken uit het actieve management van
HP, heeft in zijn lange leven belangrijke bijdragen geleverd op het gebied
van technologie, wetenschap en bedrijfskunde. Samen met David Packard, die
op 26 maart 1996 is gestorven, startte hij in 1939 in een garage in Palo
Alto (Cal.) Hewlett-Packard Company. Dit bedrijf is uitgegroeid tot twee
multinationale ondernemingen, Hewlett Packard Company en Agilent
Technologies. HP herbergt meer dan 88.500 medewerkers en behaalde in het
afgelopen boekjaar een omzet van 48,8 miljard dollar. Agilent Technologies
had een omzet van 10,8 miljard met meer dan 47.000 medewerkers. De garage,
waar het allemaal begon, is door de staat Californië aangewezen als
historische plaats.

Hoewel Hewlett zich vooral richtte op de wetenschappelijke kant van het
bedrijf en Packard zich meer bezighield met de bedrijfsvoering, waren beide
companen elkaars evenknie. Hun levenslange samenwerking was bepalend voor de
vriendschap die ze meer dan zestig jaar deelden en vormde de basis voor hun
zakelijke succes en hun innovatieve benadering van bedrijfsvoering.

Met name door hun gezamenlijke visie is HP wereldwijd bekend geworden als de
onderneming die nadrukkelijk aandacht heeft voor persoonlijke ontplooiing,
business management, productkwaliteit en dienstverlening. De innovatieve
aanpak van personeelsbeleid en managementtechnieken, bekend als de HP Way,
is inmiddels wereldwijd overgenomen. Het commitment van de oprichters ten
aanzien van hun maatschappelijke verantwoordelijkheid, heeft HP gemaakt tot
één van de belangrijkste voorbeelden van maatschappelijk verantwoord
ondernemen ter wereld.

William Redington Hewlett werd op 20 mei 1913 geboren in Ann Arbor
(Michigan). Hij verhuisde al jong met zijn ouders naar Californië, toen zijn
vader als natuurkundige in dienst trad van de medische faculteit van de
Universiteit van Stanford. Al tijdens zijn schooltijd groeide zijn interesse
voor elektronica en radiocommunicatie. Hij startte zijn technische studie
aan de Stanford University in 1930. In 1936 behaalde hij daar de Bachelor of
Arts Degree. Daarna studeerde hij af als Master of Science aan het
Massachusetts Institute of Technology (MIT).

Bill Hewlett en David Packard ontmoetten elkaar als studiegenoten op de
Stanford University. Tijdens een bergbeklimming besloten de twee ooit samen
een eigen bedrijf te starten.

In 1938 keerde Hewlett terug naar de Stanford University om zijn studie te
voltooien. Daar hernieuwde hij zijn kennismaking met Packard, die op
aandringen van prof. dr. Frederic E. Terman zijn functie bij General
Electric had verruild voor die van wetenschappelijk medewerker bij Stanford
University.

Tijdens hun studie voor de graad van Master of Science voerden de twee hun
in 1934 opgevatte plan uit, mede op aandringen van hun vroegere professor
dr. Frederic E. Terman. Begin 1939 startten zij met een beginkapitaal van
538 dollar Hewlett-Packard Company. In datzelfde jaar behaalde Hewlett zijn
universiteitsgraad en trouwde hij met Flora Lamson, een biochemicus.

Zijn afstudeerproject vormde de basis van het eerste product van HP, de
audio-oscillator. Het instrument stelde technici in staat gericht
geluidssystemen te ontwikkelen en te testen, in die dagen een primeur. Eén
van de eerste orders ontving HP van de Walt Disney Studio's, die acht van
deze producten gebruikte bij de ontwikkeling van de soundtrack voor de film
Fantasia. Ondanks hun gebrek aan zakelijke kennis behaalden de twee
ondernemers al in het eerste jaar een, zij het geringe, winst. Waarmee ze de
aftrap gaven voor 61 jaar winstgevend ondernemen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende Hewlett als verbindingsofficier in het
leger. In 1947 keerde hij terug naar HP waar hij werd benoemd tot Vice
President. In 1957 volgde de benoeming tot Executive Vice President. In 1964
werd hij President, vanaf 1969 vervulde hij daarnaast ook de functie van
Chief Executive Officer.

Hewlett trok zich in 1977 terug als President en een jaar later ook als
Chief Executive Officer van HP. Tot 1983 bleef hij lid van het Executive
Committee. In dat jaar werd hij benoemd tot Vice Chairman of the Board of
Directors; in 1987 kreeg hij de eretitel Emeritus Director van HP.

Gedurende zijn carrière bij HP was Hewlett voortdurend aanwezig in de HP
Laboratoria. Hij werkte vaak naast de engineers in de HP research centra.
Hij stond erom bekend dat hij in een vroeg stadium succesvolle
toepassingsmogelijkheden herkende van nieuwe technologieën. Nadat HP in 1968
met succes een wetenschappelijke desktoprekenmachine op de markt had
gebracht, vroeg Hewlett bijvoorbeeld aan zijn engineers om iets te ontwerpen
dat klein genoeg was om in de borstzak mee te nemen. Resultaat was de HP-35,
de eerst wetenschappelijke zakrekenmachine, die in 1972 op de markt kwam.

Evenals Packard heeft Hewlett een substantiële bijdrage geleverd aan de
financiële en sociale structuur van Hewlett-Packard. Zo ontwikkelden zij de
bedrijfsvisie die ook wel de HP Way wordt genoemd. Daarbij worden de
medewerkers in de onderneming centraal gesteld. Medische voorzieningen,
flexibele werktijden, open bedrijfsinrichting, decentrale besluitvorming,
'management by objective' en informeel overleg zijn een aantal exponenten
van deze visie.

Hewlett en Packard hebben een 'hire-and-fire' personeelsbeleid altijd
afgewezen en voortdurend een uiterst conservatief financieel beleid gevoerd.
Dat is de basis geweest van HP's reputatie als sterk en kwalitatief
hoogstaand bedrijf.

In 1957 werd de EEG opgericht en zag Hewlett zijn kans schoon om uit te
breiden buiten de VS. In 1959 opende HP een fabriek in Böblingen, Duitsland,
en vestigde HP een Europees hoofdkwartier in Genève, Zwitserland.

De aandelen van Hewlett-Packard Company werden sinds 1957 op de
effectenbeurs verhandeld. Zowel Hewlett als Packard behielden zelf een
aanzienlijke hoeveelheid aandelen. Daarnaast konden de medewerkers vanaf het
begin mee profiteren van de successen van het bedrijf door middel van een
aandelenplan. Daarmee onderstreepten de oprichters het belang dat het
bedrijf hecht aan de betrokkenheid van de medewerkers.

Hewlett was directeur bij Chrysler Corp., Chase Manhattan Bank, FMC Corp.,
The Overseas Development Council, Kaiser Foundation Hospital& Health Plan en
het Palo Alto-Stanford Hospital Center. Tijdens het presidentschap van
Lyndon B. Johnson was hij lid van The President's Science Advisory Comittee
on Foreign Assistance Programs en The President's General Advisory Comittee.

Op grond van zijn interesse in onderwijs en gezondheidszorg maakte Hewlett
van 1958 tot 1968 deel uit van het College van Bestuur van het Mills College
in Oakland (Californië) en van 1963 tot 1974 van het College van bestuur van
Stanford University. Van 1969 tot 1970 was hij bovendien lid van The San
Francisco Regional Panel van de Commision on White House Fellows. In 1985
werd hij door de voormalige president Ronald Reagan onderscheiden met de
National Medal for Science, de hoogste wetenschappelijke onderscheiding van
de Verenigde Staten. Daarnaast verwierf hij veertien eredoctoraten van
uiteenlopende colleges en universiteiten, waaronder die van Oxford
University. Op het moment van overlijden was Hewlett directeur van de
Monterey Bay Aquarium Research Institute, dat ooit door zijn vriend Packard
in het leven was geroepen.

Hewlett leverde toonaangevende bijdragen aan techniek en wetenschap. Zo
werkte hij mee aan verschillende toonaangevende elektrotechnische
publicaties en bezat hij een groot aantal patenten. Hij was lid van de
National Academy of Sciences en bestuurslid van The American Academy of Arts
and Sciences. Hij was medeoprichter van The American Electronics
Association, lid van The National Academy of Engineering en lid voor het
leven van The Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) en
The Instrument Society of America.

In 1966 is de William and Flora Hewlett Foundation opgericht met als doel de
vérgaande filantropische activiteiten van de Hewlett-familie te beheren. De
Foundation geeft belangrijke financiële steun aan organisaties op het gebied
van conflictoplossing, onderwijs, milieubeheer, de verhouding tussen de VS
en Latijns-Amerika, maatschappelijke ontwikkeling, cultuur en
gezondheidszorg.

Door de jaren heen gaven Hewlett en Packard op persoonlijke titel donaties
aan de Stanford University tot een bedrag van 300 miljoen dollar. Voor de
oprichting van een wetenschappelijk complex schonken zij in oktober 1994
77,4 miljoen dollar. In 1994 stelden zij ieder 12,5 miljoen dollar
beschikbaar voor de oprichting van de Frederick Terman leerstoel, waarmee
zij hun oude leermeester wilden eren.

In 1994 doneerde Hewlett 70 miljoen dollar aan het Public Policy Institute
of California, een onafhankelijke non-profit onderzoeksinstelling die tot
doel heeft morele waarden te bewaken.

Hewlett hield van alle facetten van het buitenleven. Zo ging hij veelvuldig
skiën, jagen en vissen. Samen met Packard beheerde hij uitgestrekte
veeboerderijen in Californië en Idoha. Hij voelde zich sterk betrokken bij
de milieubescherming, onder meer bij Lake Tahoe en de Sierra Region in
Californië. Op latere leeftijd hield hij zich ook bezig met botanie,
fotografie en geschiedenis.

In 1977 overleed Flora Hewlett en in 1978 hertrouwde Hewlett met Rosemary
Bradford. Bill Hewlett laat, behalve zijn vrouw Rosemary, vijf kinderen
achter uit zijn eerste huwelijk (Eleonar, Walter B., William A., James S. en
Mary). Bovendien had hij vijf stiefkinderen uit zijn tweede huwelijk (David
C., Robert A., Peter K. Jeffrey M. en Deborah).