Best – De toegang tot toegankelijke en betrouwbare zorg staat onder druk. Maar liefst 78 procent maakt zich zorgen over de toekomst van toegankelijke en betrouwbare zorg. Dit blijkt uit
onderzoek van
PIDZ onder ruim 1.000 Nederlanders. Waar we jarenlang konden vertrouwen op altijd beschikbare hulp, groeit nu de twijfel. Bijna zes op de tien (59%) ervaren bovendien dat zij zich als burger steeds minder belangrijk voelen binnen het zorgsysteem.
Onzekerheid neemt toe
De uitkomsten van het onderzoek schetsen een zorgwekkend beeld van hoe diep de angst voor ontoegankelijke zorg is doorgedrongen in de samenleving. 42 procent van de Nederlanders vreest ooit zonder hulp te komen zitten als er iets gebeurt. Voor één op de tien (10%) is dit zelfs een dagelijks terugkerende angst. Ook over de toekomst heerst wantrouwen. Meer dan de helft (59%) vreest dat zij straks geen passende zorg toegewezen krijgen. Bijna de helft (49%) voelt zich onzeker door de vele veranderingen in het stelsel en twijfelt of de zorg er straks nog voor hen zal zijn.
De lange wachttijden veroorzaken daarnaast steeds meer bezorgdheid bij de meerderheid. 83 procent vindt het onacceptabel dat mensen soms maanden moeten wachten voordat zij de juiste zorg ontvangen. Waar tijdige en passende hulp ooit vanzelfsprekend was, geven de cijfers nu aan dat dit steeds minder zeker wordt.
Ard Huininga, CEO van PIDZ: “Wat deze cijfers laten zien, is dat het vertrouwen van burgers wankelt. Achter elk percentage schuilt een mens die zich afvraagt of er straks nog iemand beschikbaar is wanneer de zorg écht nodig is. Dat raakt niet alleen patiënten, maar ook hun families, mantelzorgers en de zorgverleners zelf. We moeten voorkomen dat de zorg wordt gezien als een loterij waarin geluk bepaalt of je wel of geen hulp krijgt. Zorg is een basisbehoefte, geen gunst. Het systeem moet daarom weer menselijkheid en zekerheid teruggeven: de zekerheid dat je geholpen wordt als dat nodig is, en de menselijkheid die maakt dat je gezien en gehoord wordt. Alleen zo kunnen we het vertrouwen herstellen en bouwen aan een toekomstbestendig zorgstelsel waarin iedereen kan rekenen op tijdige, passende zorg. Daarvoor is nu actie nodig van beleidsmakers, zorginstellingen en overheid: samen moeten we de fundamentele zekerheden van zorg herstellen.”